Albümde Ahmed Arif, Attila İlhan, Arkadaş Z. Özger, Edip Cansever, Enver Gökçe, Halim Yazıcı, Nazım Hikmet, Necati Cumalı ve Seçkin Gündüz şiirlerinin Taci Uslu’nun besteleriyle buluştuğu şarkılar var.

Bu şarkıları tüm yorumcular kendi tarzlarına uygun olarak düzenledi ve seslendirdi. Bu sebeple sound, tarz ve yorum açısından çok renkli bir albüm ortaya çıkmış oldu.

1956 yılında Bergama’da doğan Taci Uslu, lise yıllarından itibaren profesyonel olarak müziğin içinde olmuş, konservatuvar eğitimi sırasında ve sonrasında da profesyonel müzik hayatına devam etmiştir. 80’li yıllarda Grup Yorum ile müzik yapmış, konserler vermiş, kendi albümünü yapmak üzere gruptan ayrılmış ve 1989’da “Adını Gelincik Koydum” albümünü çıkarmıştır. 2015 yılında ikinci albümünü çıkarmak üzere çalışırken hastalanmış ve ses tellerini kaybetmiştir.

Albüme ilişkin Ayşegül Uslu’nun ifade ettikleri şöyle:

“Bu albüm Şişli Etfal’in küçük bir odasında abime içimden, sessizce verdiğim bir söz, sonrasında ise kurduğum bir hayaldi. Pek çok şeyin anlamını, değerini kaybettiği bir zamanda büyük bir içtenlikle, yalansız çıkarsız olarak Taci Uslu’nun oğlu, kız kardeşi, kuzeni, kadim dostları, müzisyen arkadaşları, müzik ustalarının el birliği ile bu hayal gerçek oldu ve Taci Uslu’nun 28 Ağustos 2015’te usulca, sessizce ayrıldığı sesi çoğalarak, büyüyerek geri döndü.

Bu albüm Taci Uslu’ya gitarını, kalem kağıdını, kısaca müziği bırakmaması için bir mesaj olma özelliği de taşıyor. Ve dilerim şarkıları dinleyen, hikayesini bilen herkes için gerçek sevginin, iyiliğin, güzelliğin, çıkarsızlığın, dayanışmanın ve yalnız olmadığımızın bir kanıtı ve umudu olur.

Sözümü ve hayalimi gerçek kılan, elimi tutan, maddi manevi destek sağlayan, emek veren, abime ses olan herkese sonsuz teşekkür ederim.”