Nur Ergelen

Kadın iki kişilik koltukta
Katiller diye bağırdı.
Günahı günahla temizleyen-
Eleni, gitme dedikçe
öldü içinde sevinçler.
Ve kadın iki kişi, koltukta.
Bekledi durdu adamı.
Katil adam, suçüstü
bir üst üstelikle üsteledi.
Yalnızlığı ve yanlışlığı.
Yanmıştı kadın, günahın ateşi
ve tanrının kırbacıyla.
Bir başkasının koynunda-
çalan şarkı, ölüme dayalı.
Yollar, yitik şehirler
Gözleri ayırdı yağmurlu akşamlardan.
Yeşil koltukta bekleyen kadın
Sofaya ekledi kapının çalışını.
Gelen hayalet ölümün gemisinde bir kolcu.
Katil diye bağırdı kadına.
Eleni, güzel Eleni hayret!
İnkar etmedi günahının-
Namzet-i ruhuna değdiğini.
Dalgalı elleri, kasabalarda-
İnleyen kokuya değdi.
Uzun sürmüş bir akşamdı
Sabahına hayal etti ölümü,
iki kişilik ve koltukta.

Nur Ergelen